De ondergang van het Avondland die niet doorging

De tijdgeest is als een nat zeepje: als je hem te pakken denkt te hebben is hij je alweer ontglipt. Het heeft geen zin hem vast te willen pinnen; vaak is hij niet veel meer dan een projectie van het eigen pessimisme of optimisme. Toch verkopen de meeste tijdgeestprofeten, tegenwoordig bijna zonder uitzondering onheilsprofeten, hun sentiment graag als harde, onontkoombare werkelijkheid, en genieten van de vrees die ze daarmee inboezemen. Het kan ook anders, laat Dick Pels zien.