Blog

Voor een overzicht van redactionele overwegingen, ontwikkelingen bij de Nederlandse Boekengids en meer kunt u de berichten hieronder lezen.

dNBg leest: Zadie Smiths Feel Free

In haar nieuwste boek en tweede essaybundel, Feel Free, doet Zadie Smith er alles aan haar heldenstatus wat te temperen. In zowat ieder stuk ontkent ze stellig een expert te zijn op het gebied van wat dan ook, stelt ze zich bescheiden op. De valse bescheidenheid van een superster? Ik denk het niet: bescheidenheid is, zo blijkt uit Feel Free, de kern van Smiths schrijverschap, en precies wat haar zo’n held maakt. Door Kim Schoof


Lees verder

De rivier, de hond en de winnaar

Op 9 november wordt de ECI Literatuurprijs uitgereikt aan een van de zes auteurs die met recent werk op de shortlist staan. Maartje Amelink bespreekt hier alle zes de titels, haar persoonlijke top drie wat uitgebreider, inclusief de wat haar betreft beoogde winnaar. Door Maartje Amelink.


Lees verder

De vele gezichten van de reformatie

Het zal u niet ontgaan zijn dat het vandaag 500 jaar geleden is dat Maarten Luther zijn 95 stellingen aan de deur van de Slotkerk van Wittenberg timmerde en de Reformatie begon. Hoewel ‘de Reformatie’? De veelheid aan bewegingen die we gewoon zijn onder die noemer te vatten ving daar niet aan, was verre van uniform en kende nogal wat verschijningsvormen die moeilijk te rijmen zijn met het moderne gereformeerde geloof. De veelgeprezen Cubaans-Amerikaanse historicus Carlos Eire schreef er een verrassend bont boek over. Door Niklas Anderberg.


Lees verder

De lessen van Robert B. Silvers en The New York Review

Eind april vertrok Merlijn Olnon, hoofdredacteur van de Nederlandse Boekengids (dNBg), met een reisbeurs van het Nederlands Letterenfonds voor een werkbezoek naar New York. Eenzelfde bezoek aan Londen staat gepland voor deze zomer, met eind dit jaar nog een tweede bezoek aan New York.


Lees verder

Van socialisme naar barbarij: Orbáns strijd tegen de Ander

In Nederland leert ’s lands premier ons dat politieke visie een olifant is die het zicht belemmert. Inderdaad is de West-Europese democratie sinds Thatcher verregaand gedepolitiseerd geraakt. Hoe anders is de situatie in Hongarije. Daar lijkt het de democratie zelf waartegen de ambities van Viktor Orbán zich in de loop van zijn inmiddels bijna zeven jaar durende premierschap in toenemende mate keren. Zijn project noemde hij in 2015 expliciet het bouwen van een ‘illiberale’ Hongaarse staat. Het blijkt een uitnodiging om zoveel mogelijk externe en interne vijanden te zoeken bij zijn strijd voor Hongarije. Liberalen, socialisten, zij die hun Hongaarse identiteit niet voorop stellen; ze horen niet in Orbáns utopie thuis. Dat we zijn illiberalisme heel serieus moeten nemen, bleek afgelopen week, toen het standbeeld van de wereldberoemde denker Georg Lukács werd verwijderd én een wet werd aangekondigd die Boedapests Central European University (CEU) met sluiten bedreigt. Het is geen toeval dat Lukács een Hongaars-joodse marxist was en dat de CEU door de Hongaars-joodse durfkapitalist en filantroop George Soros (oprichter van het Open Society Institute, inmiddels Open Society Foundations) werd gesticht. De voornemens en koers van Orbán, de demonstraties van vandaag, de stemming over de wet morgen, en de gebeurtenissen die erop volgen, zullen uitwijzen hoe ver de anti-kosmopolitische politiek in Hongarije kan gaan. Door Tivadar Vervoort met Ilse Josepha Lazaroms.

Illiberale democratie

Orbáns illiberale democratie is al enige jaren in de maak. In 2012 werd zijn nieuwe grondwet aangenomen, een eitje, met een absolute meerderheid in het parlement. Die grondwet opent sindsdien met ‘Isten, áldd meg a magyart!’, God zegene de Hongaren, en spreekt in de preambule trots over de kerstening van het land door stichter Sint István (Stefan). De Hongaar is volgens de tekst trots op het beschermen en verspreiden van de Europese waarden. Die waarden blijken te bestaan uit christelijke tradities en het kerngezin. Zo’n gezin heeft vervolgens nadrukkelijk het huwelijk tussen man en vrouw als basis. Enige tolerantie tegenover (laat staan, gelijkheid voor) bijvoorbeeld vluchtelingen, moslims, Joden en de LHBTQ-gemeenschap is ver te zoeken. De staatsburger van Orbáns illiberale democratie is Hongaars, christelijk en heteroseksueel — Blut und Boden en anders niets. Toch lijkt de grootste vijand van het land nog steeds het socialisme. Bijna de helft van de constitutionele grondbeginselen zijn een afrekening met de communistische ideologie. Opvallend is dat over de Holocaust, waarin Hongarije een pijnlijke rol aan de kant van nazi-Duitsland speelde, met geen woord wordt gerept. In plaats daarvan wordt de veroordeling van het socialistische verleden van het land gebruikt om iedere vorm van hedendaags kosmopolitisme de kop in te drukken. Ironisch genoeg is de open samenleving, en niet een sluimerend bolsjewistisch bewustzijn, daar het voornaamste slachtoffer van.

* Abonnees lezen meer. Neem ook een abonnement! *

Lees verder

Setting Lincoln straight, by Arthur Eaton (with Charles Strozier)

credit-donnelly-marksMost biographers make psychological judgments about their subjects all the time – they simply don’t recognize them as such. Not psychohistorian Charles Strozier. A conversation.

by Arthur Eaton


Essay from dBNg 2016#6

  • Charles B. Strozier, Your Friend Forever, A. Lincoln (Columbia University Press 2016), 352 blz. (bestel)

img_9202Charles B. Strozier – Chuck – lives on a leafy street in Brooklyn, New York City. My girlfriend and I visited him on a sunny morning in October. I agreed to speak with him about his latest book on the friendship between Abraham Lincoln and Joshua Speed – Your Friend Forever. Strozier is a psychohistorian, which means that he writes history using insights from psychology. He has written about a wide range of topics, such as Christian fundamentalism in the United States, and survivors of the 9/11 attacks. His first book, Lincoln’s Quest for Union, was an acclaimed analysis of Abraham Lincoln’s inner life. And his work has been nominated for a Pulitzer Prize on two occasions. Strozier practices psychoanalysis in a second office downtown, but here in Brooklyn is “where the magic happens”. A portrait of his late father, also a well-known academic, looks out for him – and possibly down on him – from one of the walls of his otherwise book-lined study. Surrounding his father are five poster-size reproductions of the covers of his books. Whenever he mentions one of them during our conversation, he proudly points at the cover.

abraham-lincoln joshua-speed

Psychohistory has been a contested field for as long as it has existed. Historians are skeptical because psychohistorians focus on topics and questions that they consider unknowable – the subjectivity of historical figures; psychologists, in turn, have questioned the possibilities of applying psychological theories to people who cannot speak back, who are often, in fact, dead. But psychohistory has produced a number of very beautiful and sensitive works of scholarship, and Chuck is one of its greatest living representatives. By empathically engaging with his subjects, as he does with his patients in Manhattan, Strozier brings his characters to life – gives them texture and psychological depth. Strozier’s latest book, Your Friend Forever, looks into the much discussed relationship between Abraham Lincoln and his best friend, the businessman Joshua Speed. In a difficult period of his life – when he was young, poor and mourning the death of his first love, the future President spent four years of his life living in a room with Speed. This fact has spurred the imagination of many students of Lincoln’s life. Strozier’s latest book looks into this relationship closely. The following interview is a condensed version of a heavily caffeinated discussion about Abraham Lincoln, biography and psychoanalysis.


Lees verder