Wat is een klimaatroman?

Het klimaatprobleem is nauwelijks een thema in de hedendaagse literatuur. Is dat ondanks de actualiteit en onvoorstelbare omvang ervan, of is deze afwezigheid daar juist aan te wijten? Wat bindt en onderscheidt de schaarse voorbeelden van klimaatfictie en -poëzie? Door Fiep van Bodegom.

Iedereen weet ondertussen dat roken verslavend is en slecht voor de gezondheid. Net zoals de meeste mensen weten dat fossiele brandstof eindig is en de verbranding ervan schadelijk voor de leefomgeving van de mens. Desondanks roken mensen nog steeds, soms totdat ze zelf of een geliefde de diagnose krijgen van een fatale ziekte die aan het roken is gerelateerd. Dan stoppen ze of besluiten ze dat het te laat is. Blijkbaar is weten dat iets slecht is niet genoeg om er ook mee te stoppen. Er zijn gradaties van weten. Weten wat de gevolgen kunnen zijn van een handeling en ze voelen bijvoorbeeld. Weten dat de zeespiegel stijgt of ervaren hoe het is om je woonplaats te moeten ontvluchten vanwege het water.


Lees verder

‘My blackness is all cultural appropriation’

De Amerikaan Paul Beatty brak twintig jaar na zijn debuut door bij het grote publiek met zijn vierde roman The Sellout. Al zijn hele loopbaan verzet hij zich tegen de hokjes waarin hij geplaatst wordt en die ook duidelijk de receptie van zijn laatste werk kleuren. Door Fiep van Bodegom.

The Sellout van Paul Beatty won de Man Booker Prize 2016 en werd jubelend ontvangen als genadeloze satire over ras in hedendaags Amerika. Zelf gaat de schrijver ongemakkelijk op zijn stoel schuiven van zowel het woord ‘ras’ als ‘satire’, en wil niet dat zijn werk zonder meer ‘politiek’ wordt genoemd. De vraag is: wat is het dan wél? Zijn terughoudendheid over deze categorieën zegt veel over de schrijver en zijn werk, dat op het eerste gezicht inderdaad een geslaagde satire over ras is.


Essay uit dBNg 2017#2

     


* Abonnees lezen meer. Neem ook een abonnement! *

Lees verder