Zomerlezen met onze redacteuren
Dit is het laatste stuk voor het zomerreces van de Nederlandse Boekengids. We zwaaien even af en verdwijnen naar stranden, bossen, bergen en andere dimensies. Laptops en rode pennen laten we links liggen. Tot medio augustus. Maar: wat lezen redacteuren van de Nederlandse Boekengids dan deze zomer? Dikke pillen? Naslagwerken? Of het Zomerlezen-geschenk van de CPNB, van Ilja Gort? Of gewoon helemaal niets? Hieronder leestips, lijstjes en ontboezemingen van een aantal van onze redacteuren.
Thomas Heij: De zomer is voor lijvige boeken! Don Quichot, Tristram Shandy, De kartuize van Parma, De Toverberg: dikke aanraders. Ikzelf dompel me deze zomer onder in Ulysses van James Joyce – of eigenlijk Ulixes, de vrolijke vertaling van Bindervoet en Henkes. Wie toch een dunnetje zoekt, tip ik Gekortwiekt van Bohumil Hrabal: een heerlijk nostalgisch-zomers verhaal dat speelt op een Tsjechische bierbrouwerij en tweedehands nog wel verkrijgbaar is.
Lieke Wijnia: In de iconische New Yorkse boekwinkel Strand (‘8 miles of books’) viel mijn oog onlangs op een roman getiteld Dear Monica Lewinsky. Op een lichtgroene cover met de groot beletterde titel prijkt ook een ridder die een heilige vrouw onthooft. Het intrigeerde me meteen. De hoofdpersoon van de roman, Jean, heeft op 19-jarige leeftijd tijdens een studieverblijf in Frankrijk een kortstondige verhouding met een van de docenten. Het is dan 1998. Pas als ze 45 is, ziet ze de overeenkomsten van haar affaire met die van Bill Clinton en Monica Lewinsky. Waar die laatste breed werd uitgemeten in de pers, stopte Jean haar ervaring diep weg. Totdat het, vijfentwintig jaar later, niet langer gaat. Ze bidt tot Lewinsky, die als Saint Monica aan haar verschijnt en die haar aanmoedigt haar ervaring eindelijk onder ogen te zien. Het levert een heel originele roman op vol Franse kerken, middeleeuwse heiligen en vrouwelijk verlangen. En de onuitputtelijke wijsheid van een onverwachte, maar o zo welkome heilige. Geef iedereen een Saint Monica!
Daan Mulder: Tolstoj, Saunders, Toergenjev, Tokarczuk, Le Guin, Inoue – niet mijn eigen boekentips maar die van de verfrissende vakantiebestemming IJSLAND in het nummer BOEKE. De zomerse beat van producer Faisal wordt al snel overstemd door sirenes als Abel van Gijlswijk (Hang Youth) en Sef tips geven om de politie te ontlopen (‘Hoor je sirenes in de verte moet je BOEKE’) en tegelijkertijd de meest begeesterende redenen geven om te lezen: ‘Beetje liefde moet je vinden: begin BOEKE te verslinden’.
Clara Pietrek: Voor mij brengt goede zomerlectuur me meestal naar een van deze drie soorten plekken: ergens waar het warm en zonnig is (denk aan de verzengende hitte op stranden van Andalusië in Hot Milk van Deborah Levy); een landelijk plek in Midden- of Oost-Europa, waar bijen en krekels de soundtrack van de zomer vormen (zoals Die Unschärfe der Welt van Iris Wolff); of ergens ver weg genoeg dat het boek aanvoelt als een reis om de wereld (alles van Mieko Kawakami, of The Loneliness of Sonia and Sunny van Kiran Desai).
Tommy van Avermaete: Ik heb nogal wat uitgesteld leesplezier in te lossen deze zomer. Tijdens een vakantie naar Portugal begon ik in De Maia’s, een vuistdikke klassieker van Eça de Queiróz, over de ondergang van een adellijke familie, die aansluiting vindt bij negentiende-eeuwse Russische en Franse schrijvers als Dostojevski, Tolstoj, Flaubert en Balzac, maar toch ook volstrekt ‘eigen’ is. Verder liggen op mijn stapeltje Corpus Britney, de debuutroman van Dominique De Groen die volgens criticus Laurent De Martelaer ‘tegelijk een detectiveverhaal, een cultuurkritisch essay en een filosofische meditatie’ is; Canon (‘a non-binary epic’) van de Amerikaanse schrijver Paige Lewis (alleen de curieuze eerste zinnen van de synopsis grijpen me al: ‘This is a story of two prophets. Yara can’t comprehend why God has chosen them to slay Dominic, the ruthless leader of the army of Bad Guys’); en tot slot Fieldwork As a Sex-Object, een boek over de gruwelijke gevolgen van sextortion en pornografische deepfakes van de briljante Indiase schrijver Meena Kandasamy.
Adelheid van Luipen: Ik ga op vakantie en ik neem mee: Arborescence van Rhett Davis. In het veelbesproken De vegetariër van Han Kang, dat een aantal jaren geleden verscheen, verlangde de hoofdpersoon ernaar een boom te worden. Als ik de achterflap van Arborescence mag geloven, neemt dit boek een nog grootsere wending: er duiken berichten op van mensen die in bomen willen transformeren door lange tijd niet te bewegen. Na de eerste vijftig pagina’s zit ik er al helemaal in. Waarom besluiten deze mensen ineens te vertrekken naar het bos? En lukt het hun ook te transformeren?
Guido van Hengel: Stripboeken zijn ook boeken! Deze zomer neem ik vakantie van woorden en ga ik tekstballonnen negeren en tekeningen eren. Dat wordt genieten van de zwierige lijnen van Hanco Kolk in zijn reeks over het stadje Meccano. Urenlang turen naar de smoezelige potloodvegen en -vlekken van Amanda Vähämäki, Manu Larcenet, Anke Feuchtenberger of Dominique Goblet. Om uiteindelijk uit te komen bij de swingende lantaarnpalen, parkeermeters, afvalbakken en oude auto’s van Franquin en zijn geesteskind Guust Flater.
