Het vanzelfsprekende bevragen: wat de taal van psychiatrie ons brengt en afneemt
🖋 Wolter de Boer


Ook Iran kent volgens sommigen een 'prozac-epidemie'. De combinatie van oorlogstrauma, sociaal conservatisme en overheidsrepressie valt er samen met de digitale nabijheid van de westerse cultuur en de drang naar persoonlijke bevrijding van nieuwe generaties Iraniërs. Samen creëert dat een vruchtbare bodem voor het importeren van de blik, taal en psychofarmaca van de westerse psychiatrie. Wolter de Boer legt uit waarom, en waar dat toe zou kunnen leiden: een massa hoogst particuliere bevrijdingen waar het repressieve regime zich niets aan gelegen hoeft te laten liggen.

* Verder lezen én de Boekengids steunen? Word nu abonnee. (Al abonnee? Log dan eerst even in.)